beelddenken

Stel je eens voor dat het normaal is om anders te zijn

2011-01-03T22:57:00.004+01:00

Trudy Dehue is wetenschapper en filosoof aan de Universiteit van Groningen. In haar TEDtalk stelt ze de vraag : Stel je eens voor dat het normaal is om anders te zijn. Steeds meer mensen leven met psychiatrische labels, zoals autisme, ADHD of PDD-NOS. Maar wat is een stoornis? De kenmerken die worden genoemd zijn beschrijvend. Aan deze beschrijvingen voldoen is niet hetzelfde als de symptomen van een stoornis hebben. 'Onze neurobiologische make-up is veel complexer dan we dachten,' zegt Dehue. Verfrissende en inspirerende TEDtalk.

Wat beelddenken kan doen: Dutch Design Week

2010-10-23T22:15:00.002+02:00

Gedurende de Dutch Design Week van 23 t/m 31 Oktober toont de Faculteit Industrial Design aan de TU/e het werk van Master afgestudeerden plus een selectie van Bachelor en Master projecten. Met de tentoonstelling ID’10 nodigt de faculteit het publiek uit om te ervaren middels interactieve prototypes hoe de maatschappij eruit kan zien in de (nabije) toekomst.
Leren rekenen met je lijf, 'tentoonstellen 2.0' om de communicatie tussen generaties te versterken, of het oproepen van nieuwsgierigheid in openbare ruimtes: Industrial Design kan jouw wereld veranderen. Bijvoorbeeld, Sensible Music van Stefan Zwegers vermindert het risico op gehoorbeschadiging door de gebruiker de beat van de muziek te laten voelen op zijn MP3 speler om zo het volume te kunnen verminderen. Tactile Texting van Guust Hilte stelt mensen in staat om eenhandig en 'blind' een SMS te typen gedurende activiteiten zoals fietsen en lopen. Cueb van Connie Golsteijn is een interactief digitaal foto medium dat ouders en hun tieners uitdaagt om individuele en gedeelde ervaringen te verkennen, om zo verhalen uit te wisselen. http://w3.id.tue.nl

Biofeedback technieken helpen musici met plankenkoorts

2010-06-22T14:07:00.002+02:00

AAPB Studie laat dramatische verbetering zien bij musici wat betreft het omgaan met plankenkoorts.

De studie toonde aan dat de plankenkoorts met 71% afnam in vergelijking met de controle groep. Ook de uitvoering zelf verbeterde en de musici meldden tevens dat ze zich kalmer voelden, beter sliepen, gemakkelijker konden ontspannen en ook minder snel kwaad werden in het dagelijkse leven.
Volledige artikel: http://latimesblogs.latimes.com/booster_shots/2010/06/musical-performance-anxiety-stage-fright.html

Temple Grandin 2010, the movie

2010-04-14T03:02:00.002+02:00

Fantastische film over het leven van een buitengewone beelddenker met autisme: Temple Grandin. Als kind kreeg ze de diagnose autisme en haar ouders werd aangeraden haar naar een inrichting te sturen. Dankzij haar moeder, haar tante en haar science leraar leert ze haar unieke talent en aangeboren sensitiviteit op de juiste manier gebruiken en wordt ze een deskundige op het gebied van diergedrag, waardoor ze een revolutie ontketent in de vee-industrie. De film is visueel inventief en laat de kijker meebeleven wat het is om beelddenker te zijn. In een YouTube filmpje zegt Temple dat ze het heel leuk vindt hoe haar ‘beelden’ in de film tot uitdrukking zijn gebracht. Temple schreef verschillende boeken waaronder een boek over beelddenken en ze geeft lezingen over diergedrag en over autisme.
http://www.hbo.com/movies/temple-grandin

De melodie van taal

2009-11-06T00:12:00.002+01:00

Baby's huilen op de melodie van hun moedertaal

Wetenschappers van de Universiteit van Würzburg ontdekten dat ongeboren baby's tijdens de laatste drie maanden van de zwangerschap in staat zijn auditieve stimuli uit de buitenwereld te onthouden, waarbij ze speciaal gevoelig zijn voor de melodie in zowel muziek als taal. Pasgeborenen hebben liever de stem van hun moeder dan die van iemand anders en nemen de emotionele inhoud van de moedertaal waar via de melodie van het 'motherese'. Hun manier van huilen wordt erdoor bepaald. Stemmen van anderen hebben pas later invloed. http://www.cell.com/current-biology/abstract/S0960-9822(09)01824-7

Dit onderzoek bevestigt wat dr.Tomatis al 50 jaar geleden ontdekte: we worden geboren met de herinnering aan de stem van onze moeder. Hij baseerde zijn prachtige luistertherapie op deze melodie van de taal. Meer info: www.listeningfitness.com en www.luisterjewel.nl

Lot Blom schrijft in Paravisie over beelddenken

2009-08-25T23:10:00.003+02:00

In het septembernummer van Paravisie staat een uitstekend artikel over de gave van dyslexie. Ik heb hier een bijdrage aan geleverd, waarin ik het beelddenken toelicht en mijn visie geef over hoe er in ons land met dyslexie wordt omgegaan. De tekst van deze bijdrage is ook te vinden op mijn website: www.dyslexie-info.nl

Creatieve denkers hebben het moeilijk op school

2009-04-01T02:38:00.004+02:00

Beelddenken is een talent dat op school niet op waarde wordt geschat. Creatief denken, een situatie in een oogopslag overzien, originele oplossingen vinden, de andere kant van iets bekijken. Het zijn eigenschappen die in onze samenleving hard nodig zijn, maar die op school leiden tot een lagere beoordeling. Leerlingen met een rusteloze geest en bewegelijk lichaam worden als lastig beschouwd en krijgen te horen dat ze een leerstoornis hebben, terwijl hun energie en nieuwsgierigheid juist gecultiveerd zouden moeten worden. Zo gaat er veel talent verloren.
Volgens Sir Ken Robinson, deskundige op het gebied van creativiteit en innovatie, komt dat omdat we op school leren om goede werkers te worden en niet om creatief te denken. Onze creativiteit wordt op school om zeep geholpen. En dat heeft grote gevolgen voor de samenleving.
Sir Ken Robinson hield zijn TEDTalk in juni 2006 , maar de inhoud is nog even actueel.

Kijk op: http://www.ted.com/index.php/talks/view/id/66

Dyslexie vergoeding

2009-01-10T22:40:00.004+01:00

De vergoeding voor dyslexiebehandeling is er door en dat is natuurlijk heel mooi, ware het niet dat je als ouder niet zelf kunt bepalen welke behandeling je voor je kind wilt. De vergoeding geldt maar voor één bepaalde behandeling. Het is net als met tandheelkundige vergoedingen. Je krijgt wel vergoeding voor tanden trekken en een kunstgebit, maar als je je eigen tanden wilt houden en een kroon erop... dan moet je dat grotendeels zelf betalen. Ouders zonder geld hebben weinig keus.
Ja, dyslexie in het basispakket is mooi, maar ik huiver als ik hoor hoe dyslexie plotseling een ‘ziekte’ wordt genoemd in de media... en niemand protesteert, want voor behandeling van een ziekte of gebrek kun je geld krijgen. Als je dan nog wilt volhouden dat dyslexie eigenlijk een talent is, uiting van een creatieve, visuele denkwijze, doe je jezelf financieel tekort. En we zijn toch niet gek?
De uitvoering van het plan is bij de scholen neergelegd. Dat lijkt geen slecht idee, maar de logica rammelt: onderwijskrachten moeten nu gaan signaleren of een kind aan de ‘ziekte’ dyslexie lijdt. Of wordt hiermee in feite toegegeven dat het toch om een onderwijskundig probleem gaat?

Ik zet het beeld even stil en vertel wat ik zie

2008-11-30T02:44:00.001+01:00

Bij Pauw en Witteman zat deze week een journalist die van plan was een tijdje van een voedselpakket voor vluchtelingen van het Rode Kruis te leven en dan ook nog op een matje in de kelder te slapen. Om eens te voelen hoe dat voelt, zeg maar. Wegens buikgriep moest hij zijn actie afbreken. Hij was weer in zijn eigen bed gaan liggen, en met dat voedselpakket werd het niks, want hij kon geen eten binnenhouden. Het leek wel of hij zich wat teveel had ingeleefd in de rol van vluchteling. In die kampen hebben ze toch altijd diarree? Alleen moeten echte vluchtelingen dan wel op hun matje blijven liggen…
De journalist zette een kilo wit meel en een kilo witte suiker uit het pakket op tafel en vertelde dat hij nu begrip had gekregen voor de problemen van de vluchteling: hij had namelijk geen idee wat je met een kilo meel moest doen! Dit is zo'n moment dat het beeld voor mij even stil staat. Ik zie dat goedkope pak wit meel zonder voedingswaarde... en heb medelijden met de vluchteling die er blij mee moet zijn. Maar ik heb nog meer medelijden met de journalist. Hoe moet die jongen zich redden in het leven als hij niet weet wat je met een pak meel moet doen? Gaat het hem lukken zich in te leven in iets dat volledig buiten zijn belevingswereld valt? Allerlei gedachten komen bij me op: waarom sturen we eigenlijk geen volkorenmeel of maismeel? En die kilo suiker lijkt me levensgevaarlijk voor uitgehongerde mensen. Hoe wordt zo’n pakket samengesteld? Is de inhoud wel afgestemd op de personen waar het voor bestemd is?
Als ik pannekoeken bak moet ik altijd aan moeder Barbarin denken die in het eerste hoofdstuk van 'Alleen op de wereld' van Hector Malot, van haar laatste beetje meel nog een pannekoek bakt voor de kleine jongen Remy, voordat ze hem meegeeft aan de straatmuzikant Vitalis. Een onvergetelijk recept. Toen mijn vader me dat voorlas, heb ik, zo jong als ik was, meteen begrepen dat je het wel redt in het leven, als je maar weet wat je met een pak meel kunt doen.
Filmpje te zien op: http://pauwenwitteman.vara.nl/Archief-detail.113.0.html?&no_cache=1&tx_ttnews[tt_news]=2023&tx_ttnews[backPid]=111&cHash=bd9a5c582b

Informatie-avond beelddenken en dyslexie

2008-10-18T20:33:00.001+02:00

Op vrijdagavond 24 oktober wordt in 't Wapen van Bunnik, Dorpsstraat 9, 3981 EA Bunnik, een informatieavond gehouden over beelddenken en dyslexie; daviscounseling in de praktijk. Aanvang 19.30-21.30. Info: 030-2710005. De toegang is gratis. Gaarne aanmelden: spotlight@dyslexie-info.nl
Daviscounseling gaat uit van een praktisch model waarmee je dyslexie kunt begrijpen en vervolgens corrigeren. Mensen met dyslexie hebben een voorkeur voor visueel, ruimtelijk en associatief denken. Dit wordt ook wel beelddenken genoemd. Ze maken gebruik van hun verbeelding om een onderwerp in gedachten van meerdere kanten te bekijken. Dyslexie is 'anders denken'.

beelddenken en wetenschap

2008-10-06T10:27:00.008+02:00

Door visualisatie is saai laboratoriumwerk interessant te maken voor een groter publiek. Dat is de gedachte achter de 2008 International Science and Engineering Visualization Challenge, een wedstrijd voor wetenschappers om hun bevindingen toegankelijk te maken door middel van visualisaties en grafieken.
Sommige afbeeldingen doen denken aan een moderne versie van de oude schoolplaten van Jetses, zoals dit detail van een afbeelding van micro-organismen in een vochtige omgeving, die een eervolle vermelding kreeg.
Ook een andere tak van wetenschap kreeg een eervolle vermelding: Theologie, met een indrukwekkende grafiek van de vele verbindingen tussen de hoofdstukken van de Bijbel. Daar stel je je misschien niet veel bij voor, maar na het zien van deze kleurige grafiek, die er uitziet als een soort regenboog, begrijp je de reikwijdte van dit soort literatuuronderzoek. De eerste prijs was voor een visualisatie van de menselijke bloedsomloop. Te zien op de website van NewScientist.

Kijk op http://technology.newscientist.com/article.ns?id=dn14809

beelddenken live

2008-04-20T21:24:00.002+02:00

In het park van kasteel Haarzuilens bij Utrecht, kon je voor een dag zijn wie je wilt zijn: elf, prinses of draak. Zelfs koning, met je eigen kasteel. Competitie is niet nodig: iedereen is mooi, iedereen is anders. Schijnbare tegenstellingen gaan arm in arm. Anders is leuk. De zon schijnt. Dit is de werkelijkheid van de verbeelding. Dit is beelddenken live...

Beelddenken aan zee

2008-02-28T22:25:00.001+01:00

Heb vanmiddag in het museum de Denker van Rodin gezien en zit hier nog een beetje na te denken. Op de achtergrond zakt de zon in de oceaan. Ik zit in het Cliffhouse, San Francisco. Iets verder om de hoek begint de baai. Deze plek hoort tot de leukste uithoeken in de wereld.
Gisteren ben ik op Alcatraz geweest. Dat zet je ook aan het denken... Prachtig eilandje, mooie natuur en dan die idiote gevangenis erop. Daar hadden ze niets anders te doen dan denken. Op de tape van de audiotour vertelde een gevangene dat hij zich bezighield door te visualiseren. Zo hield hij het vol. Hij kon alles voor zich zien wat hij maar wilde.
Die Denker van Rodin, gevangen in zijn onwrikbare lijf, zit die dat ook te doen? En waarom steunt hij eigenlijk met zijn rechter elleboog op zijn linkerknie? Is dat om het laterale denken te bevorderen?

Beelden die er nog niet waren en die toch gemaakt zijn

2007-11-28T00:02:00.000+01:00

Jonge kinderen exposeren in het Stedelijk Museum CS Amsterdam
'Toeval gezocht' is een grootschalig project voor jonge kinderen met 15 kunstenaars op 15 scholen verbonden aan de tentoonstelling van Heringa/Van Kalsbeek in het Stedelijk Museum. De werkwijze is geïnspireerd door de Reggio Emilia-benadering.

'Toeval gezocht' Symposium op 12 december 2007
Hoe kunnen wij omgaan met de creatieve potenties van jonge kinderen? Hoe geven wij kinderen het voortouw in hun eigen leerprocessen? Welke rol kunnen kunstenaars, leerkrachten en musea hierbij spelen? Deze en andere vragen staan centraal in het grootschalige experiment Toeval gezocht en op het symposium op 12 december.
Gedurende zes weken werkten jonge kinderen (4 - 7 jaar) met 15 kunstenaars op 15 scholen met een explosieve energie samen onder de noemer Toeval gezocht. Startpunt binnen het project vormde de tentoonstelling Cruel Bonsai van Heringa/Van Kalsbeek in het Stedelijk Museum met begrippen als verzamelen, ordenen, tijd, experiment, toeval en kleurenpracht. Een belangrijke inspiratiebron voor de werkwijze was de Reggio Emilia benadering.

http://www.toevalgezocht.nl

Waarin Jan Klaassen probeert te lezen en Ron Davis klompen krijgt van een piraat

2007-11-02T00:09:00.000+01:00

Op het DDAI Symposium dat op 15, 16 en 17 oktober 2007 in Las Vegas werd gehouden had Jan Klaassen zich bij de Nederlandse delegatie gevoegd.
Hij was meegevraagd om een voorbeeld te geven van het succes van de Davis-counseling in Nederland. Helaas was hij zijn bril vergeten en hadden de Volendammer meisjes ook moeite met lezen. Uiteindelijk moest de naam op het pakje door een papegaai worden gelezen.

Ron kon gelukkig bevestigen dat zijn naam op het pakje stond, en was heel blij met de antieke uitgave van 'Treasure Island' die hij kreeg. Jan Klaassen wilde gaan gokken in Las Vegas, maar dat mocht niet van Katrijntje. De meisjes zongen nog hoe Berend Botje Amerika had ontdekt, en daarmee was de culturele uitwisseling bijna compleet.
Er kwam nog een piraat, die Ron een paar klompen gaf omdat hij zijn schoenen in Nieuw Zeeland had moeten achterlaten. Van die schoenen van Ron is namelijk in Christchurch NZ een kunstwerk gemaakt. De schoenen zijn brons gegoten en je mag er even in gaan staan. Je staat dan in de schoenen van iemand die dyslectisch is. Je gaat er beslist ANDERS van DENKEN!
Informatie over deze tentoonstelling in Nieuw Zeeland: www.cmct.org.nz/dde/location.html

Met Ron Davis in Nieuw Zeeland

2007-05-18T04:18:00.000+02:00

Ben net terug uit Kaikoura, Nieuw Zeeland, waar ik met Ron Davis en een kleine groep mensen uit de hele wereld aan zijn nieuwe autisme programma heb gewerkt. In oktober komt zijn nieuwe boek over autisme uit. Op de foto vlnr Cathy Dodge Smith (Canada), Ana Lima (Brazilië), Ron Davis (USA) en Lot Blom (Nederland). Het is een heel mooi programma geworden, anders van opzet dan de vertrouwde counselingweek voor dyslexie-correctie. Tien dagen met Ron en een aantal collega’s uit de hele wereld aan zoiets werken...het was een belevenis. Nieuw Zeeland was ook een belevenis. We maakten lange werkdagen, maar er was ook wat tijd vrijgehouden om excursies te kunnen maken. Zo heb ik met dolfijnen gezwommen, walvissen gezien en een paardrijtocht gemaakt. Dit was het uitzicht op de Kaikoura Mountains, waarvan we tijdens de conferentie konden genieten. In Nieuw Zeeland is dyslexie onlangs door de Minister van Onderwijs erkend als leerprobleem. De samenhang met beelddenken wordt genoemd. Het beleid is gericht op verbetering van het onderwijs. Een hele verademing als je dat vergelijkt met Nederland, waar dyslexie door vastgeroeste deskundigen al bijna tot ziekte is verklaard, en beelddenken als een handicap wordt gezien.

Dyslexie en beelddenken op de TV!

2007-04-13T13:10:00.000+02:00

In het programma Één Vandaag was op dinsdag 10 april een item te zien over dyslexie en beelddenken. We kregen veel reacties. De meeste mensen vonden de video heel verhelderend. Dat is vooral te danken aan deze twee kanjers, Bram en Loes, die het goed vonden dat er opnames werden gemaakt terwijl ze aan het werk waren.
De leukste reactie vond ik die van een kind, dat spontaan uitriep: 'Maar waarom krijg ik dat niet?' Dit zou inderdaad voor veel meer kinderen beschikbaar moeten zijn.
Een link naar de video, en informatie over de counseling, is te vinden op www.beelddenken.nl.

Dostojewski en de World Press Photo

2007-02-11T02:05:00.000+01:00

Uit NRC, 10 februari 2007 : ‘Een goede foto is als een mooie zin,’ zegt de Amerikaan Spencer Platt, winnaar van de World Press Photo. Hij zoekt naar de literatuur in zijn beelden. ‘Een fotograaf moet de wereld magisch maken. Dat doe je ook door een boek van Dostojewski te lezen.’

Dostojewski... de winnende foto van Platt laat zich inderdaad lezen als een roman van Dostojewski. Pas als je er langer naar kijkt begint het verhaal zich te ontvouwen. Dan ontdek je de laagjes... er komen steeds meer verhalen uit de foto. Het verhaal van de mensen in de cabriolet die met hun mobieltje foto’s maken van gebombardeerde huizen. Het verhaal van de mensen afzonderlijk, van hun relatie tot elkaar. En altijd in verwondering over Gods ondoorgrondelijke wegen, zie ik dat het verhaal ook over mij gaat. Over ons allemaal. We komen allemaal op een of andere manier in het verhaal voor. Als dat geen Dostojewski is...

Mini-cursus beelddenken

2007-01-31T16:13:00.000+01:00

Zelf gedichten schrijven is ook een vorm van beelddenken. Als je het nog nooit hebt gedaan, kun je als volgt beginnen:
Kies drie woorden waar je een duidelijk beeld bij hebt. Kies een voorwerp, een dier en een kleur of een gevoel.
Deze drie woorden ga je gebruiken als basis voor je gedicht. Pak een pen en een vel papier. Zeg de drie woorden een paar keer hardop en kijk in gedachten naar het voorwerp, het dier en de kleur. Begin dan op te schrijven wat er in je opkomt. Er ontstaat vanzelf een verbinding tussen voorwerp, dier en kleur. Die verbinding hoeft niet logisch te zijn. Het mag zelfs helemaal onzin zijn. Je mag de woorden ook meerdere keren gebruiken. Ga mee in de stroom van klanken, maar zorg dat de drie gekozen woorden helder in beeld blijven. Je zult merken dat er vanzelf meer beelden komen en dat de beelden een stroom gaan vormen.

Een landschap buiten alle tijd

2007-01-25T23:23:00.000+01:00

Als je meent dat je niet kunt beelddenken en je wil het leren, moet je beginnen met gedichten lezen. De woorden in een gedicht roepen veel beelden op, en dat hoeven niet altijd de beelden van de schrijver te zijn. Het mogen je eigen beelden zijn. Gedichten kun je zien, proeven en horen. Je kunt er met al je zintuigen in verdwijnen.
Als inspiratie hier een citaat uit een gedicht van de in de Verenigde Staten wonende Nederlandse schrijver Leo Vroman:

Een uitzicht naar Nano

Ondeelbaar als door kerngetallen
en voorspelbaar overvallen
door nano-onvoorspelbaarheid
laat ik mijn computer maar begaan,
hij maakt planten die nog niet bestaan,
in een landschap buiten alle tijd.
Hiertussen reizen is nog beter dan verdwalen,
diep in dalen stijgen, wijzen naar de wallen
van kloven nooit meer teruggevonden
die zich in geen terugtocht ooit herhalen,
miljoenen voetstappen in nog geen seconde
die landschappen bepalen
maken het kleinste tot het grootst van alle.

Zo’n gedicht is gewoon een delicatesse. Ik ben vooral dol op het zinnetje: ‘Hiertussen reizen is nog beter dan verdwalen’.
Daar kan ik steeds een hapje van nemen, en het raakt niet op.

Visueel geletterd

2006-11-08T02:22:00.000+01:00

‘Leer kinderen vragen stellen over wat ze zien. Leer ze de beelden te interpreteren,’ was de conclusie van een symposium over kinderen en beeldcultuur, dat in samenwerking met het Fotomuseum in Rotterdam werd gehouden. Als kinderen toegerust zijn om visuele informatie te interpreteren en de achterliggende boodschappen te zien, kunnen ze beter omgaan met de enorme hoeveelheid beelden die ze dagelijks te verwerken krijgen. Dit geoefende kijken wordt visuele geletterdheid genoemd. Met de kindertentoonstelling IK KLIK, die in nauwe samenwerking met kinderen tot stand kwam, wil het museum onder meer bijdragen aan de ontwikkeling van kinderen in hun omgang met de beeldenstroom die hen dagelijks bereikt.

De tentoonstelling is te zien in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam tot en met 3 december 2006

www.nederlandsfotomuseum.nl

Een beeld kan op meerdere manieren uitgelegd worden

2006-10-26T18:32:00.000+02:00

Wat zie je op deze foto?

• Een Ufo is wat heftig op een negentiende eeuws bouwwerk geland.
• Dit is een trucage-foto; zoiets kan niet echt bestaan.
• Het Royal Ontario Museum in Toronto. Een nieuw gebouw dat over de punt van het oude gebouw is gezet.

test voor beelddenken

2006-10-25T12:41:00.000+02:00

Ik vond zowaar een test voor beelddenken op het web. Het enige dat je moet onderzoeken is de richting waarin de persoon kijkt als hij over een vraag nadenkt. Iemand die daarbij de blik omhoog richt, zou visueel zijn ingesteld en in beelden denken. Jammer dat dit soort onzin over beelddenken zich hardnekkig verspreidt.
Gelukkig zijn er ook wetenschappers die zich hiertegen uitspreken: Prof.Willem Levelt, hoogleraar in de psycholinguistiek aan de Radboud Universiteit in Nijmegen, zet in een artikel in het weekblad Intermediair van 17 nov 1995 uiteen dat de relatie tussen blikrichting en de zogenaamde actieve representatiesystemen geheel uit de duim is gezogen. Je kunt het artikel vinden op www.skepsis.nl/nlp.html

Zou Tyson beelddenker zijn? We beginnen bij stap één: we stellen hem een vraag waar hij even over na moet denken...
'Tyson, wat heb je gisteren gegeten?'...

Tyson denkt diep na...en ja hoor, hij kijkt omhoog tijdens het nadenken.
Dat betekent volgens deze test dat Tyson beelddenker is!

(Als je op de foto een gedachtenballonnetje met een smakelijk bot erin kunt zien, ben je zelf beelddenker!)

Beelden krijgen betekenis als ze benoemd worden

2006-10-24T23:41:00.000+02:00

Vaak wordt gezegd dat we als beelddenker worden geboren en de taal pas later leren. Dat is onjuist. We leren eerst luisteren en daarmee begint de taalontwikkeling al. We beginnen in de baarmoeder met het leren van onze moedertaal, door naar de stem van onze moeder te luisteren. We moeten kunnen luisteren om te leren spreken en dat is van levensbelang, want we moeten zo snel mogelijk kunnen communiceren.
Kijken, visueel denken en gebruik maken van de verbeelding gaan we pas in ons eerste levensjaar doen. Je hebt het niet zo nodig als je nog in de wieg ligt. Kinderen die gaan kruipen en lopen benoemen voortdurend wat ze zien. Daardoor gaan ze ook steeds meer zien. En leren ze steeds meer woorden. De volgende stap is benoemen wat niet aanwezig is, maar in gedachten wel gezien wordt.
Beelden krijgen betekenis als ze benoemd worden. Beelden moeten 'gelezen' kunnen worden. Beelddenken staat niet los van de taal.